بعد از چند سال خاموشی ...

"اینجا برای از تو سرودن هوا کم است

دنیا برای از تو سرودن مراکم است"

دنیا گلوله ای شده و رفته در گلو

هی ازدحام واژه،ولی هی صداکم است

گاهی شبیه ثانیه های دوان دوان

هی می دوم،چه فایده؟یک ردپاکم است

این کاغذوقلم که پرازتو نمی شود

هی سوژه های ناب،ولی ماجراکم است

شبهای شعروخاطره،جمع همیشگی

اماچقدرچهره یک آشنا کم است

باچشم خود دوباره بیا انقلاب کن

دیگر به قصدجان غزل کودتا کم است

ای ناخدای کشتی احساس!نه،نشد

می خوانمت به نام خدا،نه،خداکم است

***

خط می کشد به هرچه سروده است تا به حال

شاعر برای ازتونوشتن چه قیل وقال ،

امشب بساط کرده در این بزم بیخودی

پاشو بیا ببین که چه کرده دراین مجال!

صندوق خاطرات تورا باز کرده است:

یک عکس ونامه های پرازخواهش محال...

جای هزار بوسه شیرین آبدار

مانده بروی صورت خشک انار کا ل

یادش به خیر...شاخه گلی از بنان و ما

بالحن رودخانه سرودیم تا شمال...

حالا برای اینکه دوباره سفر کنیم،

می خواهم از تو شاخه گلی با دو جفت بال

اینجا برای از تو سرودن هوا کم است

دنیا برای ازتو سرودن...نه!بی خیال!

من می سرایمت که هوا هم هوای توست

دنیا اگرچه کم ولی آنهم برای توست...

نظرات ()

+ ; ٧:٢٥ ‎ب.ظ ; یکشنبه ٦ بهمن ۱۳۸٧

سلام ای تنها بهونه...